boekrecensie

“Wie gaat er de komende jaren de salami, sugo of conserven maken, of zelfs gewoon de eenvoudige traditionele gerechten?”, vraagt Rosa Mitchel zich af. Het is iets wat bij haar hoog in het vaandel staat. Rosa werd in Sicilië geboren maar haar familie immigreerde enkele jaren later naar Australië omdat er daar meer toekomst was. Hun Italiaanse eetcultuur hebben ze altijd in ere gehouden en zo kon Rosa blijven genieten van de familiebijeenkomsten waar ze samen de traditionele gerechten klaarmaakten. En dat is ook de insteek van het boek: recepten om zelf gemarineerde olijven te maken, salami met venkelzaad of kippensoep met tortellini en gehaktballetjes… en dat alles mét de bijbehorende gezelligheid. Want koken doe je niet alleen maar om te overleven volgens Rosa.

“De meeste soepen die wij vroeger thuis aten, waren maaltijdsoepen: hartig en stevig gevuld, met vaak heel veel groenten. In de wintermaanden, als er niet zoveel verse groente beschikbaar was, werden linzen, kikkererwten en gedroogde bonen gebruikt als goed vervangers.”
Rosa

In dit 240 pagina tellend boek met hardcover worden de recepten verdeeld onder antipasto, soep, pasta, vlees en vis, groente en zoetigheid. Bovenaan elk recept staat de Italiaanse benaming met daaronder de Nederlandse. De meeste ingrediënten kan je gewoon in de supermarkt halen. De receptuur is makkelijk te volgen, alleen staan de portieaantallen (vaak voor vier of zes personen) onderaan het recept tussen haakjes en staat de bereidingstijd niet vermeld. Beetje jammer. De insteek van dit boek gaat over de traditionele keuken zoals men die vroeger ook bereidde. De meeste recepten zijn heel toegankelijk en andere wat minder. Zo heb je bijvoorbeeld een recept waar Rosa aangeeft zelf de slakken in de tuin te gaan verzamelen. Niet helemaal van deze tijd, maar ze probeert wel je grenzen te verleggen door terug naar de basis te gaan. Dat doet ze op een ongedwongen manier want ze geeft ook een modern alternatief zoals het kopen van wijngaardslakken in blik. De foodfoto’s zijn niet hypermodern gestyled, maar bevatten toch veel sfeer. De afgebeelde gerechten zien er appetijtelijk uit en hebben een hoge boerenkeukengehalte. Perfect passend bij de insteek van het boek. Om dit authentieke gevoel nog meer te benadrukken staan er mooie jeugdfoto’s van Rosa in met korte anekdotes. En niet te vergeten ook de bijzondere gebleekte collagefoto op de cover alsof het lijkt dat het boek jaren onder een dakvenster heeft gelegen.
Achterin het boek vind je nog een register met de recepten gegroepeerd volgens de meestgebruikte ingrediënten op alfabetische volgorde.
De originele titel van het boek is “My cousin Rosa” en verscheen in 2009. De Nederlandse vertaling verscheen in maart 2010.