Zaterdag was het eindelijk zover: de voorrondes van Tasty Talent 2015 gingen van start. Vorige keer heb je kunnen lezen dat er eerst een schriftelijke selectie was, waarbij ik gekozen werd. Nu werden alle genomineerden verwacht in de Kookfabriek in Utrecht. Er waren twee groepen; ik zat in groep twee die na de middag moest koken.
En zo verging de dag…

De start van de voorronde

Ik ben op tijd gekomen zodat ik rustig alle ingrediënten netjes op mijn werkblad kan sorteren. Na tien minuten staat alles klaar. Ow oké, ik zie een inductieplaat…Ik kook alleen op gas. De vriendelijke kok van de Kookfabriek legt me uit hoe de plaat werkt en ook hoe ik de oven kan gebruiken. “Dat ziet er makkelijk uit, dus dat komt goed!”, zeg ik vol vertrouwen.
De voorronde gaat bijna beginnen. Frank de Kruijff, Event Director De Tasty, geeft een woordje uitleg. Wij moeten in vijf kwartier ons gerecht klaarmaken. Daarna moeten we onze creaties gaan presenteren bij de jury. Maar voor we echt van start gaan wordt er nog een groepsfoto gemaakt. Ik sta voorraan en ik vraag nog: “Ik sta toch niet voor iemand, hé?”. Maar met mijn 1.64 m word ik niet serieus genomen tussen al die lange Nederlanders.

Het gaat al mis

Ja, we mogen beginnen! Ik start met het afwegen van mijn ingrediënten. Het gaat best snel allemaal. Ik ben klaar om te koken. Ik snij een citroen doormidden… en mijn duim. Oké ik geef toe een beetje overdreven; mijn duim hangt er nog aan maar er komt toch best veel bloed uit. Gewoon doorgaan denk ik, maar dat schiet niet op. Mijn vriend is er ook (ik mocht een toeschouwer meenemen), dus ik maak stilletjes maar kordaat het gebaar naar hem dat hij een pleister moet halen. En wat doet hij… hij vraagt gewoon aan een van de juryleden naast hem of ze een pleister hebben. “Dat is niet de bedoeling!”, fluister ik tegen hem, “Nu denken ze vast dat ik een keukenkluns ben!” Ik kan er gelukkig wel om lachen.
Daar komt de kok aangesneld, om me te verzorgen met een pleister.  “Dit brengt me hopelijk geluk”, lach ik een beetje groen naar hem.
Ik ben een bikkel, dus met die enorme snee in mijn vinger (ik maak het verhaal wat sappiger als je het niet erg vindt :-)) ga ik weer verder. Vanaf nu ga ik als een speer. Alles gaat goed. Ik ren van mijn werkplek naar de koelkast, terwijl de andere deelnemers rustig aan het koken zijn. Sommigen zijn zelfs lekker aan het keuvelen. Maar ik laat me niet van de wijs brengen.

Het is gelukt!

Nu mag het beslag in de oven. De timing is nu über belangrijk! Ik stel acht minuten in.
Na enkele minuten kijk ik op de klok van de oven… en die staat nog steeds op acht minuten! Verdorie, ik heb hem verkeerd ingesteld. Nu moet je weten dat ik rekening had gehouden met werken in een vreemde keuken, maar het zit me niet mee.
Ik krijg er de zenuwen van. “Ben je nerveus”, vraagt sterrenchef Niven Kunz. “Ow, misschien een beetje”, zeg ik met een trillende stem. Ik wil natuurlijk wel een goed resultaat afleveren. Daar gaan we toch voor? :-)
Ik probeer rustig te blijven en besluit het gebakje na enkele minuten uit de oven te halen.
Het is gelukt. Ik zie het, ik voel het.
Ik maak nog mijn bord netjes op en ga naar de jury. “Nee, wacht! We willen eerst nog een foto van jou met je gerecht.”, roept de dame van de organisatie. Ik moet voor een zwarte muur staan. Naast mij staat een Nederlands jongetje. Ik weet niet wie hij is of hoe hij hier komt, maar ik voel me lekker groots naast hem. Jij bent nog lang geen 1.64 m, denk ik bij mezelf :-).
En nu naar de jury. Ik leg mijn gerecht uit en ook dat ik er Belgische, Italiaanse en Nederlandse ingrediënten in heb verwerkt. “Goed, we gaan nu proeven Sarah”, zegt topchef Julius Jaspers.
De jury laat niks los, maandag worden de finalisten op de hoogte gebracht…
Spannend, maar ik ben al blij dat ik genomineerd ben. De andere kandidaten hadden prachtige gerechten bereid. Afwachten dus…

Een leuke goodiebag

Het event is afgelopen en we krijgen nog een mooie, goedgevulde goodiebag mee. Ik ga enkele producten binnenkort reviewen. Maar voor nu geef ik je graag een sneak peek in de goodiebag: